
ಕಳಸ ಲೈವ್ ವರದಿ
ಕಳಸ ಹಾಗೂ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕಂಡುಬರುತ್ತಿರುವ ದೃಶ್ಯಗಳು ಮನುಷ್ಯನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಲುಕುತ್ತಿವೆ. ಆಹಾರ, ನೀರು ಮತ್ತು ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದೆ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಿರುವ ಸಾಕು ದನಗಳು ರಸ್ತೆಬದಿಯಲ್ಲೇ ಕರು ಹಾಕುತ್ತಿರುವ ಘಟನೆಗಳು ವರದಿಯಾಗಿವೆ. ಮನುಷ್ಯನ ಪ್ರಗತಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಮನೆಮಠಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗಾಗಿ ಸ್ಥಳ ಸಿಗದಿರುವುದು ಇಂದು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿದೆ. ಈ ಮನಸ್ಸು ಮುಟ್ಟುವ ಘಟನೆಗಳು ಮಾನವೀಯತೆ ಎಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋಯಿತೆಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ಎತ್ತುತ್ತಿವೆ.
ಒಮ್ಮೆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮನೆಯ ಸದಸ್ಯರಂತೆ ಆರಾಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದನಗಳು, ಇಂದು ನಿರಾಶ್ರಿತರಾಗಿವೆ. ಹಾಲು ಕೊಡುವ ಹಂತ ಮುಗಿದ ತಕ್ಷಣ ಅನೇಕ ಮಾಲೀಕರು ಅವುಗಳನ್ನು ರಸ್ತೆಗಳಿಗೆ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ದಿನಗಟ್ಟಲೆ ಹಸಿವಿನಿಂದ ನರಳುವ ಈ ದನಗಳು ಅಪಘಾತಗಳ ಬಲಿಯಾಗುವ ಘಟನೆಗಳೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿವೆ. ರಸ್ತೆಯ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಕರು ಹಾಕುವ ಸಂದರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಜನರು ಕೆಲವೇ ಕ್ಷಣ ನಿಂತು ನೋಡುವರು; ಆದರೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಮುಂದು ಬರದಿರುವುದು ವಿಷಾದನೀಯ ಸಂಗತಿ.
ಪಶುವೈದ್ಯ ಅಧಿಕಾರಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ಕರು ಹಾಕುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದನಗಳಿಗೆ ಶಾಂತವಾದ ಪರಿಸರ ಮತ್ತು ತಕ್ಷಣದ ವೈದ್ಯಕೀಯ ನೆರವು ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಆದರೆ ರಸ್ತೆ ಬದಿಯಲ್ಲಿರುವ ಹಸುಗಳಿಗೆ ಇದು ದೊರೆಯದೆ, ಕರು ಹುಟ್ಟುವಾಗ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಕರು ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಅಪಾಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಹಾಲು ಕೊಡುವ ಹಂತ ಮುಗಿದ ಬಳಿಕ ದನವನ್ನು “ಬಾರದ ಬರೆ” ಎಂಬAತೆ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವುದು ದುರಂತದ ಆರಂಭ.”ಹಾಲು ಕೊಡುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ಬಳಿಕ ದನದ ಮೇಲಿನ ಆಸಕ್ತಿ ಮಾಲೀಕರಲ್ಲಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಪ್ರಾಣಿಯ ಜೀವಕ್ಕೂ ಮೌಲ್ಯ ಕೊಡುವ ಮನೋಭಾವ ಬಲಹೀನವಾಗಿದೆ”
ಗ್ರಾಮ ಪಂಚಾಯಿತಿ ಹಾಗೂ ಪಶುವೈದ್ಯ ಇಲಾಖೆ ಸೇರಿ ಇಂತಹ ದನಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ತುರ್ತು ಆಶ್ರಯ ಕೇಂದ್ರಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.
ರಸ್ತೆಯ ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಕರು ಹುಟ್ಟಿದಾಗ, ಅದರ ಕಣ್ಣೀರಿನಲ್ಲಿ ಜೀವದ ಹೋರಾಟ ಕಾಣಬಹುದು. ಆದರೆ ಆ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು ಮೌನವಾಗಿರುವ ಮನುಷ್ಯನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕರುಣೆಯಿಲ್ಲದಂತಾಗಿವೆ.
ಮನುಷ್ಯನ ಪ್ರಗತಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕೃತಿಯೊಡನೆ ಜೀವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಮರೆತಿರುವುದು ದುರಂತಕರ. ಮಾನವೀಯತೆ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಮನುಷ್ಯರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಲ್ಲ, ಮಾತಾಡದ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ಕರುಣೆ ತೋರಿಸುವ ಗುಣದಲ್ಲಿದೆ. ರಸ್ತೆ ಬದಿಯ ಕರು ಹಾಕುವ ಹಸುಗಳ ಕಣ್ಣೀರು ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದ ಹೃದಯವನ್ನಾದರೂ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲಿ ಎಂಬ ಆಶಯವಾಗಿದೆ.
ಇದು ಕೇವಲ ಪ್ರಾಣಿಯ ನೋವಲ್ಲ — ನಮ್ಮ ಮಾನವೀಯತೆಯ ಮರಣದ ಸಾಕ್ಷ್ಯ.

